28 maart 2014 Clara Ruizendaal Bewustzijn 6 reacties
bewustzijn

Welk bewustzijn hebben we iedere dag in ons leven nodig?

Soms beseffen we ons te weinig wat de grootste uitdaging van het leven is, namelijk het leven echt bewust te leven. De snelheid van de maatschappij, onze dominerende ego’s, de weinige tijd die wij voor ons zelf nemen laten helaas weinig ruimte over om echt bewust te worden waarom we het leven zo leven, zoals het nu geleefd wordt.

Zo min mogelijk bewust willen zijn

Er is nog een andere factor die vaak vergeten wordt waarom wij zo min mogelijk bewust WILLEN zijn. Bewust zijn brengt namelijk zware keuzes met zich mee, een verantwoordelijkheid die wij als mens maar al te graag willen ontvluchten.

Als wij namelijk totaal bewust zouden WILLEN zijn of we bijvoorbeeld echt nog werkelijke liefde in ons hart hebben voor onze levenspartner, dan zouden we ons veel meer oprecht gelukkig kunnen voelen. Maar we onderzoeken ons gevoel van liefde vaak niet, stel je voor dat we zouden ontdekken dat we niet genoeg meer van onze partner houden. Het directe gevolg zou kunnen zijn dat we afscheid moeten gaan nemen, van iemand en zijn omgeving die wij jaren kennen. Aangezien wij door het maken van deze keuzes onze veiligheid gaan verliezen, of het nu valse veiligheid is of niet en we bang zijn voor alle gevolgen die deze keuzes met zich mee zullen brengen, zijn we liever onbewust zodat we geen enkele actie hoeven te nemen en onze veiligheid en patronen niet hoeven te verliezen of te veranderen.

Moeilijke vragen

Zo zijn er nog wel een paar vragen die we onszelf liever niet stellen bijvoorbeeld: "Ons werk, is dat nou echt wel zo leuk?". "De mensen die wij vrienden noemen, vinden we die echt bij ons passen?". "Leven en eten we eigenlijk wel echt gezond?". "Weten we eigenlijk wel wie we echt zijn?". "Wie is onze ik en wat wil ik eigenlijk echt?". "Ben ik blij met het leven dat ik nu leid?". "Ben ik tevreden met mezelf?". "Breng ik mezelf fysiek of emotioneel schade aan door mijn verslavingen?". Als we echt over deze vragen diep gaan nadenken, dan is de kans groot dat we in delen zouden moeten veranderen en verandering geeft vaak heel veel pijn en een gevoel van leegte en onveiligheid.

Ik vraag altijd aan mijn cliënten die een diep bewustzijns coachtraject willen aangaan "Ben je bereid om alles op te geven wat jou blokkeert om bewust te worden?". "Ben je bereid om van mensen afscheid te nemen, je baan te veranderen, misschien wel te gaan verhuizen?". "Als ik als jouw coach alles naar boven haal - alle verstopte waarheden, alles wat je echt voelt en echt bent, alles waarin jij je hebt aangepast aan anderen om maar niet je veiligheid te verliezen, om maar bij die ander, groep of instelling te kunnen blijven horen – ben je dan bereid om hier verantwoordelijkheid voor te nemen?". "Ben je bereid wanneer je bijvoorbeeld mijn gezondheidsadviezen gaat krijgen, om te stoppen met alcohol, met het eten van suiker en/of misschien van gluten?". "Ben je bereid om jezelf echt te gaan veranderen?"…….. Je moet eens weten hoeveel en hoe hard mensen zich omdraaien!

We weten het eigenlijk wel en waarom doen we het toch?

Het is toch eigenlijk apart dat we allemaal best weten dat drugs, roken, alcohol, junkfood en suiker e.d. ons ziek maakt. Ik bedoel er wordt van alle kanten er alles eraan gedaan om ons hiervan bewust te maken. Waarom in hemelsnaam roken er dan nog mensen of is er jeugd die het schijnbaar leuk vindt om zich in een coma te zuipen. Waarom nemen we drugs die schadelijk voor ons zijn? Waarom kiezen we voor een verslaving in plaats van een bewustzijn van je ik, je emoties, je ziel, je lichaam en het leven wat je leidt?

Zo is er ook met voeding op dit moment een totale revolutie aan de gang. Vele voedingscoaches/ -deskundigen voorzien ons dagelijks via internet van allerlei onomstotelijke feiten dat gezonde voeding echt iets anders is dan wat er veelal in de supermarkten te koop is of wat het voedingscentrum ons vertelt. En dat calorieën tellen echt niet werkt, in ieder geval maar tijdelijk je laat afvallen om vervolgens dikker te worden dan je al was. Toch blijven we Weight Watchen, Sonja Bakkeren etc. We tellen alleen calorieën en/of points maar ondertussen laten deze diëten ons van alles eten wat serieus niet goed is. De diëten zitten vol met granen, melkproducten, kaas, lightproducten met allerlei zoetstoffen en zelfs suikers, om maar niet te spreken over alle e-nummers en talloze chemische bewerkingen en toevoegingen. We geloven nog veel te vaak dat we vet in de ban moeten doen, terwijl ons lichaam goede vetten absoluut nodig heeft om gezond te blijven.

Waar is het bewustzijn gebleven?

Waar is het bewustzijn gebleven van de bedenkers van o.a. Weight Watchers, van Sonja Bakker? Lezen zij geen kranten en de talloze wetenschappelijke onderzoeken die laten zien dat calorieën en points tellen niet werkt en het strikt vermijden van vet ons echt ziek kan maken? Waar is het bewustzijn en het geweten van bijvoorbeeld de makers van Red Bull en al die andere gezellige drankjes waar je vleugels van krijgt maar ook een bijnieruitputting - wat totaal onderschat wordt - en tenminste een agressiviteitsprobleem? Waar zit het geweten van al die voedingsproducenten die talloze suikers en chemische toevoegingen in ons eten stopt?

Als deze mensen zich bewust zouden worden van alles wat zij de gezondheid van een mens aandoen, lijkt mij dat zo zwaar dat men dit bewustzijn simpelweg niet aan kan gaan. Daarom maar keihard blijven ontkennen terwijl ergens het geweten toch echt schreeuwt dat het anders moet! Of men moet samen met het wel bewust worden meteen radicaal gaan besluiten alle verdiende miljarden te gaan inzetten om de wereldbevolking bewust te maken van wat werkelijk echt gezonde voeding is! Aangezien er weinig mensen zijn die dat doen, lopen er dus ongelooflijk veel mensen rond met een totaal weggestopt bewustzijn omdat ze anders niet meer met zichzelf kunnen leven. Kijk maar eens wat mensen elkaar aan doen en dit nog voor zichzelf proberen te rechtvaardigen, door de ander tegen willens en wetens als schuldige of de veroorzaker aan te wijzen. Dit gebeurt alleen maar omdat de waarheid niet te dragen is, althans dat denkt men.

Kop in het zand

Even weer terug naar de voeding, waarom kiezen wij voor het korte genot in plaats van werkelijk voor onze gezondheid? Wij moeten ons toch echt ergens bewust zijn dat bepaalde voeding, teveel medicatie, drugs etc. ons ziek kan maken en dat Red Bull ons echt geen vleugels geeft maar alleen veel fysieke ellende. Waarom steken wij de kop in het zand en doen we net alsof we helemaal niets weten, ook al beschadigen we onze ziel, lichaam en geest hiermee?

Ik merk dit ook zeer dicht om mij heen, bij mijn vrienden en familie. Vorige week nog zat ik aan tafel met mijn twee overgebleven zussen. Twee van onze zussen zijn jong overleden door ziektes. Met mijn ene zus ben ik al jaren af en aan bezig haar te prikkelen om haar echt gezond te laten eten. Ze heeft er alle redenen toe om dat eens te gaan doen. Al meer dan 20 jaar wijst ze mijn inzichten en kennis af -die vrijheid heeft ze natuurlijk- en doet ze het op haar manier en al 20 jaar kijk ik toe hoe ze steeds meer en meer fysieke problemen ontwikkelt. Maar godzijdank, helaas omdat een week of vijf geleden de klachten inmiddels zo heftig waren besloot ze om het drastisch te gaan aan pakken en mocht ik haar voeding eindelijk uittesten en een dieet en suppletie voorschrijven. Vorige week zag ik haar weer en ik was zo blij om te zien hoe sterk ze al veranderd was. Alsof ze een laag van zich had afgepeld, haar huid was zoveel beter, vier kilo afgevallen, rimpels die waren verdwenen, ogen die helder stonden. De rust die ze weer uitstraalde, het meer aanwezig zijn, het beter kunnen slapen, veel beter vanuit rust en aandacht met haar kinderen om kunnen gaan, blijer en spontaner, maar ook de fysieke klachten die echt verminderd waren. Mijn zus was echt blij dat ze zo de goede kant op ging en ik was ook oprecht blij voor haar. Mij zal je overigens nooit zoiets horen zeggen van “I told you so”, maar dat even terzijde. Mijn andere zus hoorde het aan, ook fysieke klachten en herstellend van een zeer ernstige ziekte en ik vroeg haar “Zal ik je ook testen? Ik doe het echt graag voor je!” en ik doe dat natuurlijk gratis. Stomverbaasd was ik dat ik weer te horen kreeg “Ik weet al jaren dat tarwe een probleem voor mij is, maar ik weet gewoon niet wat ik anders zou moeten eten en ik moet er dan zoveel voor laten, dus nee laat mij maar lekker tarwe eten.”. Ziekte of niet, haar tweelingzus, haar man en onze moeder allemaal aan kanker overleden, weten dat ze tarwe niet kan verdragen en het gewoon-maar-door-blijven-eten, is toch ook echt het toppunt van ontkenning.

Zo ook mijn neef, hij is nu 21 jaar en ik roep al vanaf zijn tweede jaar dat hij ADHD heeft en dat ik hem graag wilde helpen. Door mij getest, zeer intolerant bevonden, maar toen zijn moeder (mijn zus) met haar man ging overleggen of ze hem een dieet zou laten volgen, was het keihard nee. Dan moet je dus even hierbij voorstellen dat ik die tijd het Clara Ruizendaal instituut had wat vele kinderen van ADHD af hielp en mijn familie dat natuurlijk wist. Nu een paar jaar geleden kreeg dezelfde jongen een diagnose ADHD van de psychiater, zwaar aan de Ritalin, menig keer hem weer aangeboden te helpen, maar goed hij wil niet, dus loslaten maar weer.

Vorige week las ik een post van hem op facebook dat hij een artikel over ADHD had gelezen en dat "al die kruidendokters en andere alternatievelingen maar dachten dat ADHD te genezen was met gras en kruiden" en dat "hij er toch als ervaringsdeskundige ervan overtuigd was dat dit pertinent niet zo was". "Dat alleen maar Ritalin en medicatie" zou helpen omdat het een afwijking in de hersenen is.  Dat terwijl het wetenschappelijk bewezen is dat voeding en een verandering in lifestyle heel erg kan helpen bij ADHD, ik heb het letterlijk als sneeuw voor de zon zien verdwijnen. Zelfs de psychiater die ADHD zou hebben ontdekt, erkende op zijn sterfbed het als een door-hem-verzonnen-ziekte.

De essentie van dit artikel

Dit artikel gaat niet over mij en mijn belevenissen met de mensen dicht om mij heen, zeer zeker niet. Ik ben inmiddels gewend dat net juist de mensen dicht om mij heen het meest tegen mij vechten. Ik weet dat ik – waarschijnlijk door mijn levensstijl en mate van bewustzijn - het hen (onbewust) heel moeilijk maak. Ik ben natuurlijk iedere keer weer als ze mij zien een megaspiegel voor zie, niet dat ik dat wil, maar ik eet anders, ik voel, denk, praat en beleef anders.

Dit artikel gaat over het feit waarom bewustzijn zo moeilijk is. Bewustzijn geeft namelijk directe gevolgen en daarom lijkt het zo moeilijk!

Negatief karma

Als ik lezingen geef over ontwikkeling komt karma (oorzaak en gevolg) altijd aan bod. Ik krijg altijd dan de vraag, “Clara wanneer creëer ik negatief karma”? Mijn standaard antwoord is altijd: "Negatief karma creëer je als je bewust iets doet, waarvan je echt weet dat het verkeerd is en het dan alsnog doet". Iedereen weet dat je een kind niet mag slaan, doe je het dan toch, dan creëer je negatief karma! Maar als je echt iets serieus niet zou weten, nog nooit er iets over hebt gehoord, nog nooit er iets over hebt gelezen, dan ben je dus niet bewust, dan weet je het niet en creëer je dus GEEN negatief Karma. Op dat moment zijn er dus geen gevolgen voor jouw daden. Wanneer je wel bewust bent, hoe ver weggestopt dan ook en je doet heel hard je best om het niet te weten, dan creëer je onmiddelijk negatief karma. Dit geld ook voor hoe wij met ons lichaam om gaan en verzorgen, ons lichaam is namelijk het huis van onze ziel, alleen daarom al is gezondheid- en voedingsbewustzijn zo belangrijk

Waarheid onder ogen zien

Iedere ziel die hier op aarde leeft, heeft ooit bij het overgaan naar een andere dimensie inzichten gekregen in alle leer- en ontwikkelpunten die zij in het leven daarvoor wel of niet hebben gemaakt. Ik krijg heel vaak te maken met overgegane zielen die dat bewustzijn pertinent niet aankunnen en die dan NOG met de kop in het zand willen. Daarom maar gaan dolen in plaats van simpelweg de waarheid onder ogen gaan zien. Maar waarom is dat nou zo moeilijk? Overgegane zielen ervaren helemaal niet bij het zien van al die gemiste punten de schaamte en de ongemakkelijke gevoelens van dat wat ze niet hebben willen inzien en leren. "Oké het is een gemiste kans, blij zijn we niet, maar de vraag is direct hoe gaan we dit beter doen en hoe kunnen we het wel leren?". 

Het voortdurend oproepen van blokkades

Alles gaat in liefde! Maar zielen die overgaan en mensen zijn geweest die hier op aarde ook de waarheid hebben verdrongen en geen bewustzijn aan wilden gaan, doen dit ook niet op het moment dat ze zijn overgegaan. Wat je hier als mens bent, ben je daar in de andere dimensie ook, behalve dat je geen fysieke blokkades ervaart en je een groter inzicht in het totale geheel hebt waardoor je dus veel gemakkelijker je fouten zou kunnen inzien. Dus als je hier angsten hebt voor de waarheid, dan neem je die als ziel in het begin toch echt mee wanneer je overgaat. Je bent dan niet ineens vrij van alle angsten en beperkingen en kun je alles zomaar loslaten. Dat kost ook gewoon zijn tijd, zijn inzichten en transformaties. Het gaat misschien wat gemakkelijker dan hier in deze aardse dimensie maar idealiseer dit ook maar niet! Ook zijn er verschillende lagen in de dimensies waar zielen verblijven die over zijn gegaan. We gaan niet allemaal naar een mooie hemel waar alles en iedereen even gelukkig, blij en happy is en alle verdoemden gaan zeker niet naar een hel waar we door vuur verteerd worden. Alles heeft zijn gradaties, net als hier. Zielen in het hiernamaals die bewuster zijn, proberen zielen die minder bewust zijn te helpen in dit bewustzijn, net zoals hier in de aardse dimensie velen mensen proberen te werken aan het vergroten van bewustzijn van anderen. Maar ook daar gelooft de ziel die het bewustzijn niet heeft of nog steeds niet wilt hebben, dat hij gelijk heeft en er alles aan zal doen om die ziel met meer bewustzijn weg te duwen en te blokkeren. Alles wat donker is gelooft licht te zijn en zal het licht als donker gaan zien. Beter kan ik het niet uitleggen. 

Waarom is dit dan zo’n moeilijk punt, bewustzijn, het weten, handelen naar echt inzicht, alles echt weten? We neigen te willen weten wat wij slechts aankunnen om te weten en de rest keihard te verstoppen en alles wat te dichtbij komt met kennis waar wij NIET meer omheen kunnen, te gaan blokkeren, scanderen of zwart maken.

Dit laatste gebeurt helaas veel te regelmatig in onze maatschappij. Een ieder die een ander bewustzijn brengt qua ontwikkeling, qua voeding of qua alternatieve geneeskunde worden moedwillig en vaak zeer onterecht op internet gescandeerd en google resultaten zijn zo killing dat je daar enorme blokkades door krijgt in je goed bedoelde werk. Of wat we ook als "helpers" allemaal wel een keer meemaken dat een eerst zeer enthousiaste cliënt, door zijn of haar omgeving zó wordt gemanipuleerd, dat het enthousiasme plotseling omdraait in totale kilte en het ineens totaal verkeerd is wat je doet. Je moet dan ook nog oppassen dat je vervolgens geen aanklacht aan je broek hebt bij de Inspectie voor de Gezondheidzorg. Of wanneer jij er van overtuigd bent dat iets echt helpt, dit naar buiten brengt en je ineens publiekelijk compleet voor gek wordt versleten. Of als je mensen bewust wilt maken en daar workshops in geeft, dat mensen je niet sectarisch gaan vinden. Het is niet alleen mij gebeurd, maar velen onder ons die echt en zeer oprecht mensen wilden helpen in de groei van hun bewustzijn of een andere manier van leven. Zo wordt vaak hele goede kennis en wetenschap voor jaren geblokkeerd, alleen omdat het een beetje out of the box is. DIt gebeurd overigens ook net zo hard bij alternatieve artsen.Wanneer jij wenst te leven naar eigen inzicht en niet het volgzame individu bent en los van groepen durft te leven, kun je tegen een hele menigte oplopen die jou in jouw bestaan willen blokkeren en hierin speelt onderliggende angst voor al het nieuwe wat jij brengt een grote rol! En nieuwe kennis geeft nieuw bewustzijn, nieuw inzichten en dus ook verantwoordelijkheid voor eigen transformaties en dat is nou exact wat deze mensen niet willen.

Volgzaam

De weerstand tegen bewustzijn blijft dus apart. Onbegrijpelijk daarnaast is ook de grote volgzaamheid in het ons bijvoorbeeld volproppen met voeding die niet goed voor ons is. Het is toch te gek dat een supermarkt voor 80% uit voeding bestaat waar je uiteindelijk ziek van wordt. En telkens laden we allemaal als makke schapen onze enorme boodschappenwagens bij het volgende bezoek vol met allerlei producten waar we een reclame van gezien hebben en daar zo onder de indruk van zijn geweest dat we de artikelen maar gewoon kopen.

Weten wij wel dat er in grote winkelketens psychologen winkelroutes maken met als doel om ons vooral zoveel mogelijk te laten kopen? Weten wij wel dat er wordt bedacht dat snoep, mars of snickers bij de kassa nog een keer aangeboden moet worden omdat we dan inmiddels door het winkelen zoveel energie zijn verloren dat we dan alsnog een dergelijke reep meenemen? Mars geeft tenslotte energie! En dat wanneer we met die enorme grote winkelkarren rondlopen in plaats kleinere winkelkarren, we automatisch de neiging krijgen om die hele grote dan toch maar weer helemaal vol te gooien met van alles en nog wat? Wist je dat diezelfde psychologen zich hier druk mee bezig houden en daar goud geld aan verdienen? Dat ieder reclame filmpje alleen maar bedoeld is om te verkopen? Of dat product nou vol met niet-uit-te-spreken-chemicaliën zit of niet, iedereen koopt het, ziekmakend of niet! Maar ook de volgzaamheid die we hebben in het opvolgen van adviezen van artsen en we klaarblijkelijk direct stoppen met nadenken over ONS lichaam en hoe wij het beste dit gezond kunnen houden, wanneer een arts ons vertelt dat we vooral die pillen moeten nemen omdat dit ons gezond zou maken. Pillen maken ons niet gezond, het zijn chemische stoffen die een soort omleiding weten te maken waardoor klachten onderdrukt worden, simpel gezegd dan even. Maar het is wel allemaal chemisch spul wat ons lichaam intens belast! Ik weet het soms is medicatie echt nodig en als het echt nodig is ben ik er ook niet op tegen. Maar geloof serieus niet dat een arts exact alle negatieve bijwerkingen van die pillen voor jouw lichaam in kaart kan brengen en daar rekening mee houdt. Artsen weten een heleboel maar wel alleen van hun wetenschap en specialisme, maar weten ook echt een heleboel niet! Vraag een gemiddelde arts over wat nu echt gezonde voeding is voor jouw klacht en de werking bijvoorbeeld van magnesium, dan heb je toch een grote kans dat hij je aan kijkt alsof hij het in Keulen hoort donderen! Vaak ontkennen ze ook nog eens het nut van goede voeding of vitamines, simpelweg omdat ze er niet genoeg van afweten en niet voor dom versleten willen worden. Maar het is toch serieus te gek dat een arts die kennis NIET heeft, ze behoren toch tenminste te weten hoe een cel zich voedt en wat voor voedingstoffen deze nodig heeft om zich te kunnen herstellen!  Ik ben niet tegen artsen, let wel ik heb er genoeg nodig gehad de laatste vijf jaar, maar blijf zelf wel altijd nadenken en zoeken naar betere behandelingen en methodes om je gezondheid te herwinnen. Het gaat verdorie wel om JOUW lichaam en dan geef je niet klakkeloos zomaar de regie aan een ander en zeker niet wanneer deze het totaalplaatje niet kan zien en ook niet ALLE kennis heeft om jou weer gezond te maken!!

Ontwikkel je eigen wijsheid

Ooit heb ik een boek geschreven “Eigen-wijsheid” en als ik dan een lezing over het boek moest geven zei ik altijd tegen de mensen “koop het boek niet!” Iedereen lag in een deuk natuurlijk, maar ik meende het grondig. Ik vind het heerlijk om te schrijven, heerlijk om mensen van alles te vertellen en wijsheid en inzichten te geven. Maar kom op mensen laten we wel zelf blijven denken en voelen, want wat ik je breng is wel MIJN wijsheid en wie zegt nou dat MIJN wijsheid de beste is, wie zegt dat ik alles weet, of dat het überhaupt waard is om te lezen? Ik zou het absoluut niet willen dat iedereen die mijn artikelen leest, alles maar klakkeloos overneemt als waarheid alleen maar omdat ik het ben en ik toch ergens wel de naam heb dat ik geen nonsens loop te verkondigen. Maar dan nog? Moet je het dan maar gewoon voor zoete koek aannemen? NEE!

Mijn boek Eigen-Wijsheid heet niets voor niets Eigen-Wijsheid, daarmee bedoel ik jullie Eigen-Wijsheid dus ook! Alles wat je leest van mensen, dus ook van mij kan een complete conditionering worden. Je neemt het zonder er over na te denken maar voor waar aan en hopla dan wordt ineens mijn Eigen-wijsheid, jouw Eigen-Wijsheid en zo besta jij ineens uit een deeltje Clara. Dat moet je toch niet willen! Mijn Eigen-Wijsheid mag jou wel prikkelen en aansporen om een ander bewustzijn te ontwikkelen! Je mag mijn artikelen lezen om daar over na te denken en delen die jij er van kunt gebruiken in de ontwikkeling van jezelf naar je toe te trekken op het moment dat jij er klaar voor bent om dat te gaan doen. Maar dan alleen als het voor jou voor een volle duizend procent als waarheid aanvoelt! Bewaar altijd je authentieke ik en zorg dat deze niet bestaat uit allerlei deeltjes van conditioneringen, kennis en meningen van anderen!

Onderdrukken van gevoelens

Maar bijvoorbeeld een supermarkt die routes uitstippelt om jou zoveel mogelijk te laten kopen en dan je energie loopt aan te vullen bij de kassa met een mars, maakt dat jij niet langer in control bent over jezelf maar zorgt ervoor dat jij jezelf laat beïnvloeden door een heleboel slimme koppen die precies bepalen wat jij die avond op je bord hebt en jouw bewustzijn over je gezondheid wegzuigen. Want ook in het reclamefilmpje waar die mensen dit aten waren ze heel gelukkig, dus wij zijn het nu ook, want we eten tenslotte exact hetzelfde! We worden volgzaam gemaakt omdat we alles gaan associëren met goede tijden en blije gevoelens, maar deze gevoelens worden ons wel door anderen opgelegd. Vervolgens raakt ons lichaam verslaafd aan de suikers, alcohol, de chemicaliën, de chocola en blijven wij het gewoon kopen omdat het ons even een geluksgevoel gaf en dit geluksgevoel onze echte misère een paar momenten wist te onderdrukken.

Gezond eten en gezond leven geeft dus ons vanzelf een groter bewustzijn van onze werkelijke gevoelens en onze echte ik. Ons slechte eten en onze verslavingen kunnen ons niet meer helpen met het onderdrukken van deze gevoelens. Dit is dus één van de grootste redenen waarom wij zo ontzettend moeilijk bewust gezond willen eten en van onze verslavingen af willen.

Vooral niet opdringen

Mijn dochter bijvoorbeeld, de schat, als kind natuurlijk altijd bio en zeer gezond gegeten. Supplementen gekregen, die ik met het ouder worden steeds meer buiten in de tuin begon te vinden en verstopt tussen van alles en nog wat. Hoe ouder ze werd hoe minder ze ervan wilde weten en ik kon niet anders doen dan haar haar eigen weg te laten vinden. Tegen de tijd dat ze veertien was en ladingen snoep per dag op school achterover sloeg, ging het totaal mis met haar. Je moet je voorstellen dat je dus als moeder, maar ook als deskundige daar naar moet kunnen kijken en toch je kind haar eigen weg moet laten vinden, zonder dat je dit kind dit ook maar ergens kwalijk neemt. Natuurlijk herinnerde ik haar wel regelmatig aan het feit dat ze misschien toch maar geen melk meer moest nemen en geen suiker, echter opdringen heb ik nooit gedaan. Opdringen zou zo verkeerd zijn, ik maak haar dan een kopie van mezelf zonder enige authenticiteit, zonder eigen basis, totaal afhankelijk van mij, geen eigen wil en mening. Dan fungeer ik als moeder net als de supermarkt!  Dus ik liet haar doen, zeker wetend dat het ooit goed zou komen omdat mijn kennis ergens in haar bewustzijn zat en zij daar ooit delen van vrijwillig in haar leven zou gaan toepassen, wanneer het voor haar als een waarheid zou gaan aanvoelen.

Mijn zoon idem dito. Ooit ga ik een artikel over hem schrijven en je zult je ogen niet geloven. Vier jaar geleden was hij 128 kilo en 17 jaar, wilde niets van de wijsheid van zijn moeder weten, insuline-resistent of niet! Ik zei hem altijd "Jongen als je er klaar voor bent dan ben ik er voor je en dan help ik je". Op een dag kwam hij naar beneden, 17 jaar dus, mama je mag mij nu testen ik ben er klaar voor, ik wil afvallen en gezond worden. Ik hoefde nog niet eens een gesprek aan te gaan met hem zo overtuigd was hij. Ik heb hem uitgetest en het bleek dat hij zelfs zijn geliefde kip niet meer mocht eten, hij mocht zoveel niet meer eten! Maar hij deed het zo ontzettend gedisciplineerd dat ik hem ongelogen nog niet één keer heb zien zondigen. Elke dag 16 supplementen naar binnen en binnen drie maanden was hij 28 kilo afgevallen, zonder enige vorm van bewegen overigens! Aangezien het veel te snel ging heb ik hem een jaar op een stabilisatie dieet gezet, maar bleef tegelijkertijd wel werken aan zijn gezondheid. In dit jaar ging hij ook trainen en werd hij een serieuze fitnessfreak. Wat hij bereikt heeft is ongelooflijk. Hij heeft nu een lijf, daar zeg je driemaal U tegen met sixpack en al.

Mijn dochter was twee jaar geleden zover, ze wilde ook gezond worden, is nu ook een halve health goeroe, op zichzelf wonend in Amsterdam, psychologie studerend en braaf van haar studiebeurs gezond biologisch eten en haar supplementen koopt, zonder dat ik haar ooit hoef te motiveren. Ik vind het prachtig om te zien dat ze nu haar medestudenten motiveert in het gezonde eten en het nemen van supplementen. Overigens voor alle duidelijkheid: kinderen  die voor zichzelf nog geen wezenlijk bewuste keuzes kunnen maken en nog thuis wonen, daar beslis jij als ouder THUIS wat er gegeten wordt of dat ze aan hun gezondheid werken of niet. Wat ze dan tegelijkertijd buiten het huis doen, daar moet je zo op een gegeven moment in vrij weten te laten.

Als ik een moeder was geweest die haar kinderen deze lifestyle - koste wat het kost – ook op latere tienerleeftijd had opgedrongen, zouden zij nu vanuit zichzelf dan zo bewust zijn geworden? NEE dus! Als ik jullie lezers niet vrij laat om te doen wat je wilt doen aan je gezondheid en je ontwikkeling, ga je mij dan nog leuk vinden? NEE dus! Als jij jezelf van alles verplicht en opdringt, je wilt altijd de beste zijn, het meeste doen, de mooiste zijn, de dunste zijn, vindt jij jezelf dan ook nog leuk? NEE dus! Hele delen in jezelf zijn allang afgehaakt en uitgeput onder de heftige druk van jezelf. Maar waarom is men dan nog steeds slachtoffer van opdringerige reclames of nog zoiets, van al die gefotoshopte fotomodellen, acteurs en actrices en dit ideaalbeeld maar blijven najagen? Alles tegen iedere normale gezondheid in!

Je krijgt er iets voor terug

Dat kan maar om één reden zijn namelijk dat je er iets voor terug krijgt. Het verkeerde eten geeft je iets terug, het dronken worden en high worden geeft je iets terug. Je uithongeren geeft je iets terug! Je krijgt een gevoel van kort geluk waardoor je je problemen even kunt vergeten en het eruit zien als een fotomodel maakt dat jij je minder minderwaardig voelt. Bij je partner blijven terwijl je niet van hem of haar houdt, geeft je toch een gevoel van valse veiligheid. Je baan behouden ook al vindt je deze niet leuk, geeft je toch die materiële veiligheid! De verantwoording geven aan de voedselindustie wat jij eet, geeft je ergens rust, dan hoef jij tenminste niet na te denken. Volgzaam zijn in de adviezen van artsen of wie dan ook…pfff er is dan tenminste iemand die een stuk verantwoordelijkheid van mij overneemt en ik hoef weer niet na te denken… En dat gevoel om heerlijk niet verantwoordelijk te zijn, of het korte geluk van genotsartikelen en die veiligheid te horen bij een ander, maakt je volgzaam en blokkeert je bewustzijn uit angst die veiligheid en momenten van gelukzaligheid te verliezen.

Bewustzijn doet even pijn maar lang niet zoveel als je denkt

Wat wil ik hier nou mee vertellen: Bewustzijn doet even pijn, maar lang niet zoveel pijn als je denkt dat het doet en daarna ervaar je veel meer kracht en inzicht in jezelf en in het leven. Keuzes maken kan dan een reden zijn waardoor jij even in een situatie komt waar jij je minder veilig in voelt, maar het gevoel van intens geluk dat je voor jezelf hebt gekozen is niet kortdurend maar blijvend! 

Als jij je bewustzijn laat komen op het moment dat het leven het jouw aandient, dan zal je nooit alles tegelijkertijd hoeven te transformeren. Pas wanneer jij jezelf jaren en jaren hebt vastgezet zal je het gevoel krijgen dat er zo ontzettend veel in één keer moet veranderen, dat de grondvesten onder jezelf aan het schudden zijn. Bewustzijn komt in fases in je leven, mits jij jezelf maar vrij laat het te ervaren en het te absorberen in jezelf! Jij als vrije ziel moet op jouw moment, precies wanneer jij daar aan toe bent, dat stukje bewustzijn naar je toe kunnen trekken wat jij nodig hebt!

Je mag best tegen jezelf zeggen, oké dit is nu kennis wat het leven nu voor mij in petto heeft waarvan ik nu niet weet of dit echt werkt of niet. Ik wil dat wel ondervinden of het nog even laten rusten of ik ga het uitpluizen. Ook kun je er echt nog niet aan toe zijn om de verandering NU te maken. Parkeer het rustig in je bewuste zodat je er altijd nog even naar kunt kijken. Tot het moment dat je ineens de waarheid ervan inziet of ineens zeker weet dat het NIET jouw waarheid is. Of tot het moment dat jij de verandering dus heel gemakkelijk kunt maken – net juist omdat jij het stukje inzicht bewust hebt laten blijven – vormen de omstandigheden zich dan ook zo om je heen dat je ze ineens heel gemakkelijk kunt gaan integreren in je ziel en in je leven van nu.

Maar ga jij een stuk bewustzijn of inzicht demoniseren, afkeuren, blokkeren, voor gek verslijten of als idioot zien, dan sluit jij je dus ook af voor een heleboel eventuele toekomstige ontwikkeling en inzichten. En als er weer meer bewustzijn over datzelfde gedemoniseerde onderwerp onder je ogen komt dan kun jij jezelf dus niet meer afvallen en verwijs je het dus ook naar de categorie “complete idioterie”. Je blokkeert daardoor alle toegereikte inzichten en bewustzijn en remt jezelf dus eigenlijk in je ontwikkeling alleen maar omdat dingen op dat moment te groot of te heftig voor je zijn.

Angst voor verandering

De grootste reden echter is de angst voor de verandering. Maar de veranderingen zijn echt niet groot wanneer wij onze ziel laten bepalen wanneer het leven ons weer een inzicht mag gaan geven. Tijdens mijn coachsessies is dat altijd ook zo prachtig om te zien. Ik werk compleet zonder enig patroon of voorbedachte methode. Ik laat de ziel van mijn cliënt mij leiden over welk onderwerp of welke blokkade er op die dag inzicht gegeven mag worden. De ziel is hierin heel capabel en bepalend en dan is op dat moment dat stuk inzicht ook welkom en zal het nimmer geblokkeerd worden. Je ziel weet de route en weet exact zijn doel!

Overgave

OVERGAVE is een sleutelwoord, overgave aan het leven, het leven laten komen zoals het is, zonder enige vorm van controledrang! Controle is veel aanwezig net juist bij die bange mensen die denken inzichten en transformaties niet aan te kunnen omdat het teveel verantwoordelijkheid, verandering en pijn gaat geven. Ze proberen de ziel onder controle te brengen door wijsheden en inzichten die de ziel aanroept in het leven, te gaan blokkeren, zodat de ziel zich niet verder kan ontwikkelen door zijn kennis te verrijken met ervaring.

Het gevolg daarvan is dat je los van je ziel komt te staan waardoor je nog meer angsten zult ervaren of gevoelens van eenzaamheid of alleen zijn. Gevoelens van niet meer in je kracht te staan, niet meer het gevoel te hebben het leven aan te kunnen zonder veel mensen om je heen die jou "helpen" het leven te leiden. Omdat je die mensen nodig hebt, verloochen je jezelf nog meer door jezelf verder aan te passen aan deze mensen om je heen waardoor je totaal afhankelijk wordt van anderen. Je wordt volgzaam omdat je geen echte eigen mening meer kunt vormen. Je neemt waarheden aan van anderen die niet jouw waarheden zijn. Je komt zo in een vicieuze cirkel terecht waardoor je steeds verder van je ik en ziel af komt te staan, steeds minder bewust wordt en de kop in het zand zult gaan steken.

OVERGAVE hebben we nodig als we geboren worden, zodat we dit leven zonder blokkade mogen ervaren. Helaas gaat dit al bij de geboorte van zoveel zielen verkeerd.

OVERGAVE aan het leven hebben we nodig, zodat onze ziel die de wens heeft dit leven te leiden, zijn kennis kan vergroten met de wezenlijke gevoelservaringen die het leven kan geven. Je ziel vraagt niet om jouw blokkades van gevoel, je ziel leert van ECHTE vreugde en ECHTE pijn‏.

OVERGAVE hebben we nodig bij de overgang naar het hiernamaals om ons op te laten nemen in het licht van de volgende dimensie, het volgende leven. Overgave zodat onze ziel na de overgang al onze gevoelservaringen totaal kan overzien en dan samen met de hogere ziel een nieuw pad zal voorbereiden, zodat de ziel weer met OVERGAVE aan een nieuw leven kan gaan beginnen, in het hier of daar waar de ziel op dat moment zou willen gaan‏.

BEWUSTZIJN + OVERGAVE = HOGER BEWUSTZIJN.

Warme groet,

Clara

Vind ik leuk!

6 reacties op het artikel “Welk bewustzijn hebben we iedere dag in ons leven nodig?

    1. Clara Ruizendaal Bericht auteur

      Dank je voor het lieve compliment Marion <3

      Warme groet terug,

      Clara

      Reageren
  1. Angela van Bebber

    Heel mooi artikel Clara.
    Herken er veel uit en onderschrijf je betoog.
    Dank voor deze opfrisser.
    Je zou er nog wat aan toe kunnen voegen: mensen die erg veel last hebben van straling en zodoende soms of helemaal niet kunnen functioneren. Heb daar nog eens een blog over geschreven, omdat een vriendin van mij dat ervaart.

    Hartelijke groet
    Angela

    Reageren
    1. Clara Ruizendaal Bericht auteur

      Hallo Angela,

      Je hebt zeker hier gelijk in de straling om ons heen van zoveel verschillende bronnen is killing voor de mens. Als je wilt dat ik de blog hier plaats mag je de link mailen via de site, daar moet ook veel meer aandacht aan gegeven worden.

      Groetjes,

      Clara

      Reageren
  2. Roel Wolf

    Heeeeel mooi stuk Clara. Geweldig zoals je de waarheid beschrijft. Groetjes en veel succes verder, Roel Wolf

    Reageren

Wil je op het artikel reageren?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>