5 augustus 2014 Clara Ruizendaal Innerlijk kind 4 reacties
Innerlijk kind

Het Innerlijk Kind

Ervaar jij vaak emoties waarvan jij niet weet waar ze exact vandaan komen? Word jij nog wel eens uit het niets geraakt door iemand die  je iets vertelt en waar je overmatig op reageert, achteraf je afvragend waarom je zo heftig hebt gereageerd? Heb jij moeite om met kritiek om te gaan terwijl je als volwassen mens echt wel begrijpt dat dit iets is, waar jij best mee om zou kunnen gaan? Voel jij je ineens immens verdrietig, zomaar uit het niets of als een kind zo blij? Kun jij diep geraakt worden in een gevoel van minder zijn dan de ander, je gepasseerd voelen terwijl je best weet dat dit niet zo is en je niet belangrijk genoeg voor iemand voelen? Zo zijn er nog wel tientallen emoties op te noemen die vanuit het niets ervaren kunnen worden.

Term 'Innerlijk kind'

Je zou zomaar eens een deel van jezelf, een waarheid over jezelf, diep in jezelf geblokkeerd kunnen hebben, nl. je innerlijk kind! Het innerlijk kind is je geheugen over jezelf als kind en alle ervaringen die je als kind hebt gehad. Het is een veel gebruikte term in de alternatieve psychologie en coachmethodiek, soms ook al gebruikt in de reguliere psychologie, maar hoe ontdekken we onze eigen innerlijke kinderen?

In mijn werk als coach kom ik ze zo vaak tegen, die diep verscholen innerlijke kinderen, geblokkeerd door jouw volwassen ik, omdat je de vaak veel te heftige emoties van dit deel, niet meer vindt passen in de persoon die je nu bent of de manier waarop je wilt overkomen bij de ander. Dat je zoveel bent afgewezen op je plotseling heftige emoties, zodat je uit schaamte dit deel bent gaan blokkeren. Vaak zo ver in jezelf weg dat je jaren daarna nog niet eens meer van het bestaan af weet. Wat nog veel vaker voorkomt is dat wij als gevoelige zieltjes, geboren in een verstandelijke omgeving, zoveel meer voelen en ervaren dan onze ouders. Ouders die door hun eigen ervaringen als kind, zichzelf ook al heel lang geleden van grote delen van hun gevoelens hebben afgesloten. Onbegrepen voelden we ons, geboren in een koude wereld, bij onverwacht afgesloten ouders die veel gevoeliger behoorden te zijn, althans dat was zo afgesproken, ooit. Als je gelooft in reïncarnatie kan ik je eraan herinneren dat waar je vandaan komt vaak zoveel meer liefde, openheid, harmonie en gevoelswarmte was dan waar je in onverwacht terecht gekomen bent na je geboorte. Jij had toch afspraken gemaakt met die hele open, gevoelige zielen? (in een volgende blog, ga ik dieper in op reincarnaties en de karmatische afspraken tussen zielen) 

Nieuwetijdskinderen

Zeker de wat oudere mensen onder ons ervaarde dat verschil bij hun geboorte heel heftig. Men zegt wel eens dat vanaf de jaren ‘50 de nieuwetijdskinderen werden geboren: de kinderen met een aanvoelend vermogen, de wijze kinderen, de kinderen die vaak door je heen kijken en je dingen kunnen vertellen waar je stijl van achterover slaat. Maar ook de kinderen die zo ontzettend overgevoelig zijn, kwetsbaar omdat ze open staan, heel veel begrip en liefde nodig hebben om zich te kunnen handhaven in de toch veel hardere wereld waarin ze ineens zijn geboren. Stel je eens voor dat jij als een nieuwetijdskind geboren werd bij je ouders die je amper een blijk van liefde en warmte gaven, maar je meer zagen als nog een mond die ook gevoed moest worden. Ik wil hierin pertinent niet generaliseren, natuurlijk waren er toen ook ouders die gelukkig al heel anders met hun kinderen omgingen. Maar stel je maar eens voor wat voor shock dit voor je moet zijn, opgroeiend in het besef dat je ouders jouw extra gevoeligheid en kwetsbaarheid gewoon niet begrijpen, je zelfs ongemerkt en vaak onbedoeld nog kwetsen ook! Je hoeft nog niet eens in reïncarnatie te geloven om te beseffen dat het verschil qua emoties tussen jou en je ouders heel heftig voor je moet zijn geweest.

De tijd van nu

In de tijd van nu lijkt het zeker anders, de liefde waarmee gesproken wordt over hun pasgeboren kindjes, de prachtige kamers, het mooiste speelgoed, het beste eten en kleertjes, maar worden de kinderen dan wel emotioneel beter begrepen en begeleidt? Om dan nog maar niet te spreken over de vele kinderen die minder “gelukkig” qua materie geboren worden. Bedenk eens dat jij als ouder – ondanks het feit dat je een liefdevolle ouder bent, alles doet voor je kindje, waarvan je vindt dat dit het beste is, zowel op emotioneel als materieel niveau - misschien toch grote delen van jouw gevoel hebt afgesloten als kind. Dan kan het dus toch nog ontstaan dat jouw kindje in exact diezelfde delen (een kind spiegelt je meestal in je diepste onderdrukte emoties) dus niet door je wordt begrepen, of zelfs door je wordt weggedrukt omdat jij niet herinnert wilt worden aan de delen die jij ooit hebt weggedrukt vanuit jouw opvoeding of conditionering. Het is eigenlijk heel simpel, iedereen maakt vroeg of laat iets mee wat heel moeilijk te verwerken is. Wat wij als mens automatisch doen is die ervaring wegduwen in plaats van hem te doorleven en verwerken. Ervaringen die jij als volwassene hebt gehad maar te zwaar waren om te verwerken, duw je weg. Het is ook een soort defensiesysteem in ons ter bescherming van onszelf zodat we de weg niet helemaal kwijtraken. Maar hoe ouder en wijzer we worden, hoe meer handvatten wij behoren te hebben om schade en pijn te verwerken. Als kind hebben we al deze handvatten niet ter beschikking, misschien als we heel erg dicht staan bij onze hogere wijsheid, maar dan moet jij je niet afgesloten hebben bij de geboorte. Het is anders dus heel moeilijk om als kind bij die hogere wijsheid, kracht en bescherming te komen.

Het kind van nu

Het komt dus helaas heel vaak voor dat je als kind wordt beschadigd en eerlijk gezegd zijn er weinigen die niet beschadigd zijn. In al die jaren die ik heb gecoacht waar ik ontelbaar veel mensen heb begeleid in o.a. workshops, ben ik nog nooit iemand tegengekomen die alles wat hij/zij als kind ervaren heeft, keurig had verwerkt. Wat vooral heel vaak een blokkade geeft, is het onbegrepen voelen door de ouders en omgeving in het meer gevoelig en kwetsbaar zijn als kind.

Jezelf als ouder helen

Ik heb, doordat ik vanaf ’84 al mensen spiritueel coach, de hoeveelheid nieuwetijdskinderen die geboren werden zien groeien van enkelen per 1000 kinderen naar bijna 80% van alle kinderen die op dit moment geboren worden. Ik heb wel eens gesteld dat je jezelf als toekomstig ouder of reeds ouder zijn, zou moeten verplichten om je eigen innerlijke kinderen te laten transformeren en helen voordat je zelf een ouder gaat zijn. Zeker als jij weet en begrijpt dat iedere onopgeloste blokkade een blinde vlek in je emoties zal geven naar je kind. Ik denk persoonlijk dat er heel veel problemen met kinderen op deze manier zullen worden opgelost! Ouder zijn is het moeilijkste “vak” wat er bestaat en wij doen net alsof het heel normaal is dat we dit allemaal maar natuurlijk aankunnen. Het enige wat echt natuurlijk is, is de conceptie en de geboorte, maar hoe jij zelf gevormd bent, bepaalt helaas nog steeds de kwaliteit van wie jij als ouder bent. Dat is dus niet zo natuurlijk.

Voorbeeld van een zeer goede vriend

Ik zal eens een mooi voorbeeld omschrijven. Een zeer goede vriend van mij die ik al 12 jaar van heel dichtbij heb zien groeien en ontwikkelen tot een prachtige ziel, heeft een als kind een behoorlijk emotioneel trauma opgelopen. Hij was als kleine jongen zwaar astmatisch (astma duidt er altijd op dat je als mens niet de ruimte durft in te nemen die er voor je is met het doel om minder zichtbaar te zijn voor kritiek bij falen) waardoor hij erg verlegen was en zich sterk aan de omgeving had aangepast‏. Astmatische kinderen zijn ook heel vaak sterk ongeaard, bij hem was dit zeker het geval. Vanuit het niet kunnen aarden ontstond er ook een focus probleem. Tel daar bij op dat hij heel graag zijn best deed, want hij wilde natuurlijk voorkomen dat hij zou falen en daardoor kritiek zou krijgen geen kritiek krijgen. Daarnaast zat hij ook nog in een soort wedstrijd met zijn broertje om altijd maar de beste te zijn, want daarmee kreeg je in dat gezin als kin heel veel schouderklopjes.

Daar hij als kind de oudste van de twee was, werd hem ook vaak opgedragen om dingen te halen voor zijn vader of moeder. Pak even dit voor mij, zoek even dat voor mij. Hij zal ongetwijfeld ooit een paar keer gefaald hebben door het gebrek aan focus, dat is niet precies te achterhalen, maar hij faalde telkens als hij weer iets moest gaan halen. Wat er altijd gebeurde als hij over iets heen keek en het niet kon vinden, was dat zijn ouders hem steeds dom noemden, boos werden en hem manipulatief schuldig lieten voelen dat hij het wéér niet had kunnen vinden. In het slechtste geval gebeurde het alle drie. Op zijn 26ste was hij totaal burn-out door het constant proberen te pleasen van zijn ouders en door de wedstrijd die hij nog steeds (onbewust) had met zijn broer om de beste te zijn (hij haalde daar tenminste nog een beetje zijn waarde uit). Een studie gekozen (de meest moeilijke die er in de universiteit werd onderwezen, voor minder deed hij het niet) die totaal niet bij hem paste om zijn vader blij te maken etc. etc. Hij was in zijn jeugd een toptalent als tennisser geweest maar helaas door alle druk van zijn ouders die altijd naast de lijn stonden en door altijd maar met zijn broer in een “wedstrijd” te zitten kon hij de beslissende punten nooit maken. Terwijl hij normaal iemand met dezelfde slagen de ballen om zijn oren sloeg, werd de spanning van dat ene moment om te slagen voor zijn ouders en het deze keer werkelijk goed te doen, hem steeds weer teveel.

Laten we eerlijk zijn, het voelt als een grote druk waar die jongen onder leefde, maar denk eens na hoe snel je niet heel veel verlangt van je eigen kind qua prestaties, maar nog belangrijker, hoeveel perfectie je telkens niet van jezelf verlangt om geen kritiek te krijgen van mensen om je heen. Hoe boos je op jezelf kan zijn, wanneer je het niet is gelukt, hoe lang kritiek, maar ook zeker de eigen kritiek op jezelf, wel niet bij je kan blijven hangen.

Terug naar de jongen, ik kwam hem tegen toen hij eigenlijk niet meer kon en zijn weg totaal kwijt was. Hij had zijn mooie gevoelige kwetsbare zieltje vervormd tot een man met een groot ego, die flink over andere mensen heen ging wanneer die iets stoms deden of mensen die hem probeerden aan te vallen. Zonder dat je het door hebt wordt je exact die persoon die jou in het verleden zo hebben gevormd hebben, met als gevolg dat je anderen gaat behandelen zoals jij vroeger bent behandeld. Eigenlijk gebeurt dit bij iedereen. Na jaren aan zichzelf te hebben gewerkt is hij een prachtig mens geworden. Desalniettemin is er nog altijd één ding wat mij nog aan hem opvalt. Vraag hem om iets voor je te pakken en hopla hij vervalt direct in die energie van die jongen, die doodsbenauwd wordt om iets te moeten zoeken en het niet te kunnen vinden. Je ziet direct de druk direct zo ophogen dat hij een soort vernauwde blik krijgt waardoor hij het zichzelf alleen nog veel moeilijker maakt om rustig te kunnen kijken en het gewoon te vinden.

Doorbreken van oude patronen

Hij weet wel dat hij telkens in dat patroon stapt, hij snapt ook dat dit voor hem niet goed is en je ziet het effect ervan steeds verminderen, maar waarom is het zo ontzettend moeilijk om deze patronen te reconditioneren, zal jij je afvragen. In zijn geval vindt hij dat hij zichzelf moet bewijzen dat hij echt goed genoeg is voor deze wereld, voor zichzelf en voor anderen. Hij vindt dat hij zichzelf trots moet maken voordat hij gelooft dat hij zichzelf mag accepteren. Eigenlijk is hij nu zijn vader en moeder, die het kind in hem nu nog steeds lopen op te fokken om het allemaal heel goed te doen, pas wanneer hij dat kan, dan kan hij blij met zichzelf zijn. Hij zal telkens zichzelf moeten omarmen en de weg moeten vinden naar zichzelf en de jongen in hem gaan moeten accepteren. Een jongen die hulp en zorg nodig heeft, liefde, warmte, koestering, een arm om hem heen, een schouder waarop hij mag huilen, troostende woorden en motivering om gewoon door te gaan zoals hij dat aankan. Hij zal zichzelf het totaal waard moeten vinden om met zijn hele hart van zichzelf te houden en zichzelf veilig te laten voelen bij hemzelf. Hij zal die vader en moeder voor hemzelf moeten gaan zijn die hij nooit heeft gehad en geloof me dat is veel moeilijker dan je denkt. Je hebt tenslotte van jouw ouders niet het juiste voorbeeld gehad om een goede ouder te zijn. 

Herken je innerlijke kind(eren)

Wil jij je eigen innerlijke kinderen leren kennen, bedenk dan dat wanneer jij toch ergens voldoet aan de eerste emotionele uitingen die ik bovenaan dit stuk heb genoemd, jij echt nog delen in jezelf hebt die jouw hulp nodig hebben. Denk niet dat die emotionele uitingen er nu eenmaal bij horen. Emoties die vanuit een totale balans geuit worden, hebben een totaal andere lading en die emoties kennen we ook echt allemaal waarin we ons vrij kunnen uiten en dat dit uiten geweldig aanvoelt en eenieder om je heen maar vooral jezelf heel goed doet.

Drie stappen om te helen

De drie stappen waarin je moet werken:

  • Herkennen
  • Erkennen
  • Transformeren

Het herkennen van je eigen innerlijke kind blijkt in workshops altijd een moeilijkste stap te zijn, want alles wat jij je hele leven lang al hebt weggeduwd is moeilijk terug te vinden! Wat werkelijk het aller moeilijkste is, is het ERKENNEN dat je dit echt bent, dat je werkelijk zo beschadigd bent, je ego kan dit heel moeilijk bevatten dat dit zo is.

Zware verantwoordelijkheid

JIJ zit dus zo in elkaar en door dit te erkennen neem je de verantwoordelijkheid om het bij jezelf te gaan helen. Dit is een hele zware taak voor het ego. Het ego ziet zichzelf als perfect. Dit is tenslotte het masker wat jij hebt gevormd om niet geraakt te kunnen worden in je mindere delen. Ik zeg altijd hoe groter het ego hoe groter de schade en de pijn.

Jij als coach

Ben je coach en dit verhaal/inzicht kan jou raken, raad ik je ook niet aan om dergelijke diepe trajecten met mensen aan te gaan omdat het heel vaak voorkomt, dat je onbewust spiegelt in je eigen verborgen delen en je niet objectief meer kunt waarnemen waar de exacte pijn van je cliënt ligt. Overigens een ieder die ik opleid als coach, mag alleen coachen op die delen bij de ander die totaal in zichzelf verwerkt zijn, pas dan kun je in mijn beleving de totale diepste diepte bij je cliënt objectief ervaren en je cliënt helpen dit deel te helen.

Heb jij de behoefte om je Innerlijk Kind te helen en in balans te brengen met je volwassen zelf?

Dit kun je op twee manieren doen nl:

  • Een persoonlijk traject;
  • Of een workshop genaamd "The InnerWork".

In een persoonlijk traject om innerlijke kinderen te helen heb ik ongeveer 11 sessies nodig. Het ligt er dan wel aan hoeveel en hoe groot de beschadiging is, dit zie ik dan in het intake gesprek. In een workshop is het de kracht van de groep die de erkenning vergemakkelijkt. Je ziet dat niemand perfect is en dat er allemaal mensen met dezelfde problemen zitten. Een innerchild workshop vind ik de meest krachtige manier om jezelf en je innerlijke kinderen in balans te brengen en te helen.

Mocht je geinteresseerd zijn in een persoonlijk traject kun je mij hierover mailen via deze website. Heb je interesse in de workshop er staan twee nieuwe workshops gepland voor in het najaar, volg dan deze link:

Ik hoop dat ik met deze best wel heel lange blog (sorry) in ieder geval al heel veel verduidelijking heb kunnen geven, hoe diep je in jezelf zult moeten zoeken om jezelf echt te helen en in balans te krijgen. Ik hoop je gauw in een workshop te ontmoeten :)

Met hartegroet,
Clara

Vind ik leuk!

4 reacties op het artikel “Het Innerlijk Kind

    1. Clara Ruizendaal Bericht auteur

      Hallo Ivan,

      Ben blij dat je de blog niet te lang vond en nog blijer dat je het leerrijk vond :)

      Lieve groet,

      Clara

       

      Reageren
    1. Clara Ruizendaal Bericht auteur

      Hallo Inés, 

      Heel erg bedank voor je compliment, ik hoop dat ik je nog lang mag blijven inspireren :)

      Lieve groet,

      Clara

       

       

      Reageren

Reageer op het bericht van Clara Ruizendaal

Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>